Vervolg MONGOLIË

HOME

Ineens doemen er een viertal gers voor ons op. De vrouwen hebben een bivakmuts over hun hoofd getrokken vanwege de kou. Ook hier wordt er als welkomstdrank ´aerag´ (paardemelk) voor ons ingeschonken. Alle drie de families komen ons bewonderen, de wodka-fles die Jack heeft meegenomen wordt dan ook gelijk aangebroken. Het is de bedoeling dat alle volwassenen in één teug een borrelglaasje leeg drinken. Iedereen, dus ook wij, doen enthousiast mee. De souvenirs (koetjesrepen, schriftjes en viltstiften) worden zorgvuldig ergens neergelegd. De kinderen krijgen allemaal al wel vast een groene ballon, waar ze zich de rest van de dag mee vermaken.   

Jack is niet van plan om vroeg te vertrekken. We nestelen ons alvast in de bus, maar na een paar minuten komt Jack met twee borden soep aangelopen: ja hoor, aardappelen met uiteraard weer schapenvlees. We walgen zo langzamerhand van de geur én smaak.

Eén man blijkt een schaap mee naar binnen te hebben genomen, hij is al dood en ligt met z´n pootjes omhoog vlak achter ons. Ter plekke wordt het beest gevild, of wij even bij willen schijnen ...   

Het lijkt allemaal erg onwerkelijk, Marjolein kan het uiteindelijk niet meer aanzien en vlucht misselijk naar buiten.

We hebben onze zinnen gezet op paard- en kameelrijden. Ondanks de bittere kou (met wind ca. -30 gr. C) kunnen we de verleiding niet weerstaan. Gelukkig krijgen we wel dikke ´dels´, gevoerd met schapenvacht te leen. Maar echt genieten kunnen we niet, voor ons is dit toch echt té koud …

De mannen en vrouwen blijven op het land aan het werk totdat het helemaal donker is. Daarna verzamelen alle mensen zich bij ons in de ger. De vele gezichten staren ons nieuwsgierig aan. Wat wij dan nog niet weten is dat er iets bijzonders staat te gebeuren …

Al snel rijden we dwars over de heuvels. Er is een storm op komen zetten, in de ijzige kou durven we maar nauwelijks een stap buiten de bus te zetten. We zien kuddes paarden, yaks en koeien. Verder leeft er niets, zelfs geen boom of struik.

We rijden over bevroren rivieren en door onwijze kuilen, soms helt de bus vervaarlijk scheef over.

De kop en de maag worden bij ons voeteinde uitgestald. Behoorlijk onder de indruk proberen we in slaap te komen, terwijl ook hier weer iedereen ons aan blijft staren.

Het platteland van Mongolië, wat een ervaring was dat! Morgen zit het er helaas al weer op, dan gaan we weer terug naar de hoofdstad. Maar ook dat heeft z´n voordelen, we kunnen dan bijvoorbeeld weer douchen!


Ondanks de kou is Mongolië een land om echt nooit meer te vergeten, nog vaak denken we aan de lieve gastvrijheid van de Mongolen terug ...