Vervolg MONGOLI╦

HOME

Vlak voor zonsondergang floepen we zomaar ineens de weg af, richting een eenzame nomadentent (zgn. ┤ger┤). Dit is onze eerste overnachtingplaats. Er wonen 3 mannen (2 jonge jongens en een oud baasje) en er is ook zonet een vrachtwagenchauffeur aan komen waaien. Echt een mannen-huishouden dus ů ┤t Is maar goed dat het al donker is, het ziet er smerig uit en ondefinieerbare ┤dingen┤hangen aan het plafond. Een kacheltje doet z┤n best om de tent warm te stoken. In het flauwe schijnsel van een kaarsje delen we onze cadeaus uit en zij vertellen ons over hun vee (300 runderen, 100 paarden, 700 schapen en 70 geiten, dat is nog eens de moeite!). Al vroeg wordt het tijd om te gaan slapen. Op de grond ů kilo┤s aan schapenvachten worden over ons heen gegooid en ze staren ons net zolang aan totdat we echt (?) in diepe rust zijn.

Voordat we met de gammele Russische bus op pad gaan, kopen we nog even wat souvenirs voor de families waar we hopelijk de komende nachten mogen blijven.

Nassan heeft extra dekens en slaapzakken voor ons aangerukt. Met een versnellingsbak die z┤n beste tijd wel heeft gehad en een super enthousiaste chauffeur (Jack draait aan ┤t stuur alsof z┤n leven er vanaf hangt, terwijl tegenliggers seinen) rijden we rond het middaguur de stad uit. Jack stopt onderweg nog even om wodka, bier en sigaretten in te slaan.

De tweede nacht hebben we voor onszelf een ger ter beschikking. Als vertier leert Jack ons ┤s middags een typisch Mongools spel: gooien met schapenbotjes ...

Ook hier zijn de houten kastjes en het salontafeltje oranje geverfd en met felle kleuren versierd. Oranje betekent namelijk voor de Mongolen geluk. Weer krijgen we schapenvlees te eten, deze keer met rijst.

Roland zorgt voor het vuur, verkleumd hakt Ýe buiten de houtjes. Al snel is het tropisch warm binnen, toch worden we ┤s nachts rillend van de kou wakker.

                                        Vervolg MongoliŰ

De volgende dag hoeven we niet zo ver meer te rijden om de ru´nes van de 13de eeuwse hoofdstad Karakorum te kunnen bekijken. Het bouwwerk op zich valt ons een beetje tegen, evenals het Erdenezuu-klooster trouwens. Het weer zit ons ook niet mee, het vriest behoorlijk en er staat een enorme ijzige koude wind. Met bevroren voeten stappen we weer snel in onze bus, die inmiddels vergeven is van de benzine-lucht. 

SLIDE-SHOW

Mongolie

Zodra we Ulan Bator uit zijn, zijn we echt direct in ┤The middle of nowhere┤. Runderen en schapen worden bij elkaar gehouden door Mongolen te paard. Als lunch eten we schapenvlees dat als bolletje in een soort van deeg is gestopt. Met flink veel ketchup is het best te eten. De dag (ca. 400 km) gaat als in een film voorbij. Het ene moment banen we ons een weg door ware sneeuwstormen en het andere moment liggen de heuvels in een felle zon gehuld.